Verwachtingen versus Doelen


 

 

 

 

 

 

 

 

Blue in actie vorig seizoen

Uit mijn vorige blog, ja al weer een tijdje geleden, sprak ik over doelen en dat ik graag een bepaald doel wil halen met onze Labrador Retriever, genaamd Blue.

Wij, mijn man en ik zijn al vanaf begin augustus bijna ieder weekend in de weer met de Standaard Jachthonden Proeven(SJP) en vanaf dit seizoen voor het eerst, de Meervoudige Apporteer Proeven (MAP).

Inmiddels heb ik 6 SJP’s met Blue gelopen. Waarvan vier met een mooie diploma, alhoewel ik een C-diploma (de laagste diploma) nou niet écht mooi vind. Waarom zou je kunnen vragen. Nou de crux van het verhaal is, ooit wil ik met deze lieve, sociale, mega snelle hond op de Nederlandse Kampioenschappen staan. Maar en dat is dan ook een hele grote maar…………… het verwachtingspatroon van omstanders, trainers, echtgenoot, verenigingsgenoten en uiteraard ikzelf, was dat ik dit seizoen wel een A-diploma zou kunnen halen. Ook was de verwachting dat ik zomaar snel een MAP B diploma zou halen. Niets is dus gekomen van dit verwachtingspatroon. Voor mij, met mijn doel voor ogen, teleurstellend te noemen.

Op dit moment hebben we nog drie MAP’s te gaan. Ga jezelf nou maar eens vertellen dat je de komende drie wedstrijden gewoon zonder verwachtingen gaat lopen. HAH!!! Makkelijker gezegd dan gedaan. Daarbij zijn er ook een paar puntjes naar voren gekomen tijdens de vorige twee MAP’s.

Ik ben vandaag begonnen met het aanscherpen van de gehoorzaamheid. Blijf is blijf en niet stiekem kruipen omdat ze zo snel mogelijk tóch bij je wil zijn. Volgen was een issue tijdens één MAP. Voor de mensen die een beetje bekend zijn in deze wereld, niet een achtje lopen, met los en aangelijnd volgen, nee, helemaal los volgen met alle verleidingen van dien, een schot hier, een schot daar en een eend of gans dat geworpen wordt en soms ook nog eens een vliegende konijn. Zie je het voor je?

Ja, en nu? Mijn doel blijft staan, maar het tijdspad loopt vertraging op. Want ja, mijn verwachtingen rondom de prestaties van onze lieve Blue en mij waren blijkbaar voor dit seizoen gewoon té hoog gegrepen. Blue is er kennelijk niet klaar voor maar ik ook niet, daarbij is ze nog maar drie jaar oud. Best wel snel om met een onervaren voorjager, op een MAP te staan én best wel snel om nu al een A-diploma te halen op een SJP.

Wat staat mij dan nu te doen voor de komende drie MAP’s? Géén, maar ook helemaal géén verwachtingen meer te koesteren. Ik ga het gewoon een keer laten gebeuren en kijken wat de resultaten dan zijn. Daarbij wil ik dan ook wel eens het effect merken van géén verwachtingen hebben.
De komende drie weken, ná iedere gelopen MAP, schrijf ik daarover. Mijn ervaringen en hoe de MAP, Blue en mij is vergaan. Wil je graag weten wanneer deze blog gepubliceerd word? Stuur me een mail via de contactpagina op www.adantebalansconsult.nl of gewoon naar info@adantebalansconsult.nl.

Óf volg me via Adante Balans Consult op Facebook. Daar wordt deze blog ook gepubliceerd.
Heb jij hier ook een mening over? Dan hoor ik dat graag in de reacties.

Reacties (4)

Madeleineoktober 2nd, 2018 at 12:49

Hi Femke, mooie blog! Graag wil ik op de hoogte gehouden worden van je volgende blogs aangaande het werken met je hond. Alvast dank voor je inzichten. Mvg Madeleine

Shakiraoktober 9th, 2018 at 22:47

Ik vind het mooi om u verhaal te lezen. Ook het stuk over geen verwachtingen wat maakte dat ik verder ging lezen. Het doet mij wel een beetje verdriet dat u het C-diploma nou niet echt mooi vind (het laagste diploma).
Ik ben dit jaar twee keer op geweest voor mijn C-diploma met mijn bijna vier jaar jonge reu. Ik had mijzelf voorgenomen we zien wel waar het schip strand en we gaan alleen voor de C-onderdelen leg de lat niet te hoog.
SJP – Enkhuizen we kregen een 6 voor volgen ik was blij nog steeds in de race, een 6 voor kort apport ik was blij, een 6 voor blijf op aangewezen plaats. Wij waren er zo dichtbij maar kregen een onvoldoende bij apport uit het water.
Weet u ik had vol trots mijn C-diploma gehaald al was het met alleen maar zesjes geweest.
Het valt al zwaar als de keurmeester bromt een zes alsof het eigenlijk net niks is. Terwijl ik er super blij mee ben.
Ik heb geen makkelijke hond, hij is mijn spiegel en zijn vrouwtje heeft tijdens een examen last van gierende hartkleppen en klotsende oksels en alles gaat door het lijntje.
Tijdens de training of een workshop werkt hij als een malle, als dat een examen zou zijn dan g9ng ik met een hoge B naar huis.
Mijn doel is een mooi C-diploma al is het met zesjes wie weet ooit ;-))
Met vriendelijke groet, Shakira

adminoktober 26th, 2018 at 14:00

Hoi Madeleine,

Leuk dat je mij wil volgen. Er zijn weer blogs gepubliceerd.
Gr,
Femke

adminoktober 26th, 2018 at 14:03

Shakira,

Leuk dat je zo bezig bent met je hond. Suc6 met je doelen en wie weet haal je wel je C-diploma.
Als je tips wil kan je mij altijd bellen.

Gr,
Femke

Reageren

Uw reactie